Personel 26 Eskadry Towarzyszącej przed Lublinem R-XIIIC (nr wojsk. 56.83) podczas manewrów koło Częstochowy w 1935 r. Piąty od lewej (w skórzanym płaszczu i rogatywce) stoi ppłk pil. Edward Lewandowski (dowódca 2 Pułku Lotniczego w Krakowie). Na dole z prawej leży plut. pil. Władysław Ryżko.
Personel 26 Eskadry z oficerami armii przed Lublinem R-XIII na lotnisku w Aleksandrowicach w 1936 r.
Lubliny R-XIII z 26 Eskadry ukryte pod drzewami podczas manewrów w drugiej połowie lat 30. XX wieku.
Inne ujęcie tych samych samolotów, co na sąsiednim zdjęciu. Fotografię wykonano, gdy 26 Eskadra miała wciąż jeszcze organizację trzyplutonową, tzn. łącznie 10 samolotów: po trzy w każdym plutonie oraz maszynę dowódcy eskadry. Wskazują na to wysokie numery taktyczne 8 i 9, namalowane na dwóch widocznych Lublinach.
Lubliny R-XIII z 26 Eskadry podczas manewrów w drugiej połowie lat 30. XX wieku. Wszystkie trzy widoczne na zdjęciu maszyny mają specjalne tymczasowe oznaczenie w postaci pomalowanego na biało tyłu kadłuba.
Kpr. pil. Edward Sanetra i por. obs. Stanisław Król w kabinie Lublina R-XIII z 26 Eskadry. Samolot ten opisywany jest w literaturze zwykle jako pozbawiony numeru taktycznego, za to mający nietypowe oznaczenie w postaci znaku zapytania. Bardzo możliwe, że taka interpretacja jest błędna, a na maszynie wydoczna jest częściowo przysłonięta cyfra 2, namalowana ozdobnym krojem pisma.
Lublin R-XIII z 26 Eskadry, mający zamiast zwyczajowego numeru taktycznego literę E. W tle widoczny jest inny Lublin R-XIIIC. Obie maszyny ukryte są pod drzewami, zapewne podczas ćwiczeń w polu.
Dwóch lotników przebierających się w stroje lotne przy Lublinie R-XIII nr E. Na samolocie dobrze widoczne jest godło 26 Eskadry: szerszeń na błękitnym kwadracie otoczonym podwójnę obwódką kolorową i białą. Jeden z trzech kolorów obwódki wskazywał na pluton: I/26 – czerwony, II/26 – żółty i III/26 – granatowy. Podczas kampanii wrześniowej eskadra miała organizację dwuplutonową.
Seria czterech zdjęć przedstawiających 26 Eskadrę podczas manewrów. Kleszewo koło Pułtuska, połowa lat 30. XX wieku.
Na pierwszym planie motocykl z koszem, w tle ukryte pod drzewami trzy Lubliny R-XIII. Kleszewo koło Pułtuska, połowa lat 30. XX wieku.
Odpoczywający na leżakach lotnicy i dwa Lubliny R-XIII w tle, nr 7 i nr 8. Kleszewo koło Pułtuska, połowa lat 30. XX wieku.
Praca eskadrowej kancelarii w warunkach polowych. W tle widoczny Lublin R-XIII nr 9. Kleszewo koło Pułtuska, połowa lat 30. XX wieku.
Lublin R-XIII nr 5 w końcówce lat 30. XX wieku. Z prawej w kombinezonie stoi kpr. pil. Józef Talaga.
Lublin R-XIII z 26 Eskadry (z załogą: sierż. pil. Władysław Ryżko i por. obs. Stefan Alberti) chwilę przed podchwyceniem meldunku zawieszonego na rozciągniętym między wysokimi tyczkami drucie. Aleksandrowice koło Bielska, 1936 r.
Lublin R-XIII nr 6 z 26 Eskadry (z załogą: sierż. pil. Władysław Ryżko i por. obs. Włodzimierz Czupryk) podczas podejścia do podchwycenia meldunku podczas manewrów w Mogilanach w 1936 r.
Seria czterech fotografii przedstawiających zestrzelonego Lublina R-XIIID z 26 Eskadry Obserwacyjnej, który rozbił się 1 września 1939 r. we wsi Strzebiń niedaleko Lublińca.
We wraku Lublina R-XIIID ze Strzebinia zginęli st. sierż. pil. Adam Baran oraz por. obs. Leon Wrzeszcz.
Samolot st. sierż. pil. Adama Barana i por. obs. Leona Wrzeszcza spadł w pobliżu zabudowań gospodarczych...
...gdzie znaleźli go i z zainteresowaniem oglądali żołnierze Wehrmachtu, dla których był to zapewne pierwszy wrak polskiego samolotu, jaki widzieli na własne oczy.
Lublin R-XIIID nr 4 (nr wojsk. 56.115), którym 1 września 1939 r. na polu koło Mikołowa-Bujakowa przymusowo wylądowała załoga w składzie: ppor. pil. Zygmunt Czyżowski (poległ) i por. obs. Jan Konikowski (trafił do niewoli).
Dokładna identyfikacja miejsca lądowania możliwa jest dzięki widocznej pod płatem samolotu (z lewej strony zdjęcia) charakterystycznej wieży kościóła pw. św. Mikołaja w Mikołowie-Bujakowie. Poległy ppor. pil. Zygmunt Czyżowski został pochowany tuż obok tej świątyni.
Grupka niemieckich żołnierzy, oglądających porzuconego Lublina R-XIIID nr 4 (nr wojsk. 56.115) z 26 Eskadry, który podczas twardego przyziemienia połamał podwozie.
St. sierż. pil. Adam Baran.
Kpr. pil. Franciszek Ciepiński.
Por. obs. Aleksander Chełstowski, trzeci wojenny dowódca I/26 plutonu.
Ppor. rez. pil. Zygmunt Czyżowski.
Por. obs. Jan Konikowski.
Por. obs. Stanisław Król, dowódca II/26 plutonu.
Ppor. rez. pil. Mieczysław Pietrzyk.
Por. obs. Jan Prażmowski.
Por. obs. Władysław Szymik, drugi wojenny dowódca I/26 plutonu.
Kpt. obs. Stanisław Rzepa, dowódca 26 Eskadry.
Kpr. pil. Gerard Twardoch
Por. obs. Leon Wrzeszcz, pierwszy wojenny dowódca I/26 plutonu.
Lublin R-XIIID nr E, Kraków, druga połowa lat 30. XX wieku.
Lublin R-XIIID nr ?, Kraków, 1937 r.
Lublin R-XIIID nr 7, Polska, druga połowa lat 30. XX wieku.
Lublin R-XIIID nr 5, Kraków, druga połowa lat 30. XX wieku.
Odznaka 2 Pułku Lotniczego w Krakowie, noszona przez personel 26 Eskadry Obserwacyjnej.
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
