16 Szkoła Pilotażu Podstawowego
(16 (Polish) Service Flying Training School) w Newton

16 Szkoła Pilotażu Podstawowego, nosząca oficjalną nazwę angielską 16 (Polish) Service Flying Training School, była głównym ośrodkiem, w którym uczniowie-piloci Polskich Sił Powietrznych na Zachodzie przechodzili końcowy etap nauki, po którym otrzymywali tytuł i znak pilota. Kursantów przyjmowała przez prawie pięć lat, od czerwca 1941 r. do marca 1946 r. Powstała 15 czerwca 1941 r. w Hucknall, na skutek podzielenia 1 Polskiej Szkoły Pilotażu (1 Polish Flying Training School) na 25 Szkołę Pilotażu Początkowego (25 (Polish) Elementary Flying Training School) i właśnie 16 Szkołę.

15 lipca 1941 r. przeniesiono ją z Hucknall do Newton, gdzie pozostała do końca swojego istnienia. W tym czasie korzystała także z lotnisk pomocniczych, m.in. Orstron, Tollerton, Ingham, Wellingore i Sutton Bridge. Do szkolenia wykorzystywano początkowo samoloty Miles Master i Fairey Battle (dla pilotów jednosilnikowców) oraz Airspeed Oxford i Avro Anson (dla pilotów dwusilnikowców). Około maja 1943 r. wycofano samoloty Battle, a od sierpniu 1944 r. pilotów jednosilnikowców szkolono wyłącznie na samolotach North American Harvard.

Z dniem 1 listopada 1945 r., w związku ze stopniową likwidacją polskich jednostek lotniczych w Wielkiej Brytanii (i związaną z nią redukcją zapotrzebowania na dalsze szkolenie personelu) dokonano połączenia Ośrodka Wyszkolenia Przedwstępnego (Polish Air Crew Training Centre) w Hucknall, Ośrodka Wyszkolenia Wstępnego (Polish Initial Training Wing) w Croughton, 25 Szkoły Pilotażu Początkowego w Hucknall i 16 Szkoły w Newton. Nowy ośrodek nazwano 16 (Polish) Flying Training School, a składał się odtąd z czterech eskadr: Elementary Initial Training Flight, Advanced Initial Training Flight, Elementary Flying Training Flight i Service Flying Training Flight. Siedzibą główną pozostała baza Newton, z wykorzystaniem Hucknall jako lotniska zapasowego. Reorganizacja ta została zakończona 14 listopada 1945 r. Szkolenie dobiegło końca rok później, 18 listopada 1946 r. Szkoła została ostatecznie rozformowana 18 grudnia 1946 r.

W 16 Szkole zorganizowano 40 kursów pilotażu podstawowego, numerowanych od 1 do 41 (kurs nr 34 nigdy się nie odbył). Wyszkolono i nadano odznakę pilota 1525 lotnikom: oficerom, podoficerom i szeregowym. Poniżej przedstawiono pełne zestawienie kursów, oraz imienne zestawienia kursantów i absolwentów niektórych z tych kursów (będą one konsekwentnie uzupełniane o nowe kursy, aż do pełnego wykazu wszystkich).

Wielu absolwentów 16 Szkoły było w pełni wyszkolonymi w przedwojennej Polsce pilotami (z przynależnymi im tytułami i znakami pilota), którzy uczyli się latać wedle takiego samego programu jak ci kursanci, którzy nigdy wcześniej nie latali. Część uczniów-pilotów, trafiając do Newton, miała już inne specjalności personelu latającego. Czytając poniższe tabele należy mieć to na uwadze, bowiem przy polskich stopniach nie podano żadnych tytułów lotników (np. pilot, obserwator, strzelec pokładowy), niezależnie od wcześniejszego doświadczenia uczniów.

Oficerowie armii, będący kandydatami do lotnictwa, w trakcie szkolenia w pilotażu w 16 Szkole Pilotażu Podstawowego pozostawali wciąż w korpusie oficerów innych broni (i co za tym idzie mieli armijne numery ewidencyjne). Podane w tabelach numery ewidencyjne zostały im nadane później, z chwilą formalnego wcielenia do Polskich Sił Powietrznych.

Adnotacja „nie ukończył” oznacza tylko, że lotnik nie ukończył pomyślnie tego konkretnego kursu, ale nie świadczy, że nigdy nie został pilotem. Przyczyny nieukończenia były różne i mogły wiązać się z przeniesieniem na późniejszy kurs np. z powodu niedostatecznych postępów w nauce lub problemów zdrowotnych, ale zdarzały się też przypadki odwrotne - przeniesienia na wcześniejszy kurs w przypadku szybszego przyswajania umiejętności (w szkole równolegle odbywało się kilka kolejnych kursów). Pozostali, którzy nie ukończyli swoich kursów, często zostali później członkami personelu innej specjalności (np. bombardierami), ale część trafiła na stałe z powrotem do personelu naziemnego albo powróciła do swojego pierwotnego rodzaju broni. Ponieważ formalna zmiana rodzaju broni odbywała się po pomyślnym ukończeniu tego etapu szkolenia, ci ostatni nigdy nie trafili do ewidencji PSP (w związku z czym nie mieli nadanych lotniczych numerów ewidencyjnych).

Uczestnicy kursu nr 1 (9 czerwca 1941 r. – 2 września 1941 r.).

Uczestnicy kursu nr 4 (12 sierpnia – 20 grudnia 1941 r.).

Uczestnicy kursu nr 7 (3 listopada 1941 r. – 13 maja 1942 r.).

Uczestnicy kursu nr 19 (18 marca 1943 r. – 21 lipca 1943 r.).

Uczestnicy kursu nr 33 (7 września 1944 r. – 28 marca 1945 r.).

Grzegorz Korcz, Wojtek Matusiak, Wojciech Zmyślony