Włodzimierz Karwowski urodził się 13 września 1912 r. w Kielcach. W mieście tym ukończył szkołę powszechną oraz Gimnazjum Humanistyczne im. Stefana Żeromskiego. Po uzyskanej w 1934 r. maturze przeszedł kurs unitarny w podchorążówce piechoty, a następnie wstąpił do Szkoły Podchorążych Lotnictwa w Dęblinie. Ukończył ją 15 października 1937 r. jako podporucznik, po czym przydzielony został do 133 eskadry myśliwskiej w 3 pułku lotniczym w Poznaniu. Służył tam bardzo krótki okres czasu, gdyż po jej rozwiązaniu, w listopadzie 1937 r. przeniesiony został do Szkoły Podchorążych Lotnictwa w Dęblinie na stanowisko instruktora. Tam też zastał go wybuch wojny. Nie brał udziału w walkach, lecz ewakuował się do Rumunii. 17 września 1939 r. przekroczył granicę i został zamknięty przez Rumunów w obozie internowania w Focsani. Uciekł stamtąd i przedostał się nad Morze Czarne, do małego portu Bałczik. 15 października odpłynął na greckim "Aghios Nikolaos", statku do przewozu owiec, do Bejrutu. Po przesiadce na większy francuski "Ville de Strasbourg" 29 października dotarł do Marsylii. Wraz z kolegami pilotami został przewieziony do koszar w Salon, gdzie przebywał do grudnia 1939 r. Następnie przeniesiony został do polskiej bazy w Lyon-Bron. 7 stycznia 1940 r. w grupie pilotów pod dowództwem kpt. Stefana Łaszkiewicza został wysłany do Montpellier na przeszkolenie na MS-406. Po jego zakończeniu wrócił do Bron, a 27 marca 1940 r., po oficjalnej ceremonii z udziałem gen. Sikorskiego, odleciał do Anglure-Vornarce. W składzie polskiego klucza pod dowództwem kpt. Jana Pentza włączony został do francuskiej jednostki Groupe de Chasse II/6. Do chwili ataku Niemców na Francję klucz latał głównie na bezowocne patrole, dopiero po 10 maja 1940 r. nastąpiła intensyfikacja jego działań. 13 maja Karwowski wraz z francuskim pilotem ppor. Rissem zaatakował formację He 111 - "komisja Bajana" zaliczyła ten samolot jako zestrzelony na pewno i Polakowi przyznano 1/2 zwycięstwa. Kolejnego wrogiego bombowca (a był to Dornier Do 17) Karwowski zniszczył wspólnie z innym Francuzem 9 czerwca 1940 r.

24 czerwca po południu w Port Vendres wsiadł na pokład statku "Apapa" - 26 czerwca był już w Gibraltarze, a 7 lipca w Anglii. Po krótkim pobycie w obozie pod Glasgow dotarł do Blackpool. 23 lipca przybył do Leconfield z przydziałem do formującego się tam 302 Dywizjonu "Poznańskiego". Po wkroczeniu do walk wielokrotnie brał udział w walkach z niemieckimi nalotami. 15 września 1940 r. podczas wymiany ognia w walce z nalotem Luftwaffe sam został wielokrotnie trafiony i na uszkodzonej maszynie szczęśliwie wylądował na własnym lotnisku. 18 września zestrzelił na pewno jednego Ju 88. 13 marca 1941 r. wspólnie z sierż. Eugeniuszem Nowakiewiczem uszkodził Ju-88. 23 listopada 1941 r. objął w 302 dywizjonie funkcję dowódcy eskadry "B". 27 stycznia 1942 r. odszedł na odpoczynek - w Central Gunnery School w Sutton Bridge odbył kurs dla instruktorów, po którym, z dniem 28 czerwca 1942 r., rozpoczął pracę w 58 OTU w Grangemouth. 13 grudnia 1942 r. powrócił do służby bojowej, w 306 Dywizjonie "Touńskim". W okresie od 14 marca 1943 r. do 1 stycznia 1944 r. był jego dowódcą. Bezpośrednio potem objął funkcję oficera strzelania powietrznego w 131 Skrzydle Myśliwskim, a 15 marca 1945 r. przydzielony został do 12 Grupy Myśliwskiej jako oficer łącznikowy. 30 stycznia 1945 r. powrócił do szkolictwa lotniczego, jako szef pilotażu w 61 OTU w Rednal. 6 lipca tegoż roku przeniesiony został do Central Gunnery School w Leconfield.

Włodzimierz Karwowski odznaczony był trzkrotnie Krzyżem Walecznych. Na początku 1947 r. zwolnił się z lotnictwa w polskim stopniu majora i brytyjskim Squadron Leadera. Wyemigrował do Nowej Zelandii, gdzie kupił i prowadził farmę. Zmarł w Auckland 29 maja 1978 r. w wieku 65 lat.

Wojciech Zmyślony