Brytyjski Cmentarz Wojenny w Hanowerze to jedna z większych nekropolii żołnierzy Wspólnoty Brytyjskiej na terenie Niemiec, mieszcząca doczesne szczątki ponad 2400 ofiar II wojny światowej, przeniesionych z cmentarzy jenieckich oraz małych cmentarzy głównie z Dolnej Saksonii. Sąsiaduje z Brytyjskim Cmentarzem Wojskowym, na którym znajduje się ponad 3000 grobów z okresu powojennego.

W Hanowerze pochowano ośmiu lotników Polskich Sił Powietrznych. Czterej z nich to członkowie załogi Wellingtona IC GR-B (T2625) z 301 Dywizjonu Bombowego "Ziemi Pomorskiej", zestrzelonego nocą z 8 na 9 sierpnia 1941 r. Lotnicy uczesniczyli w nalocie na Hamburg. Ich samolot ok. godz. 0.30 padł ofiarą niemieckiego nocnego myśliwca z jednostki 4./NJG 1. Rozbił się w rejonie holenderskiej miejscowości Bad Nieuweschans, przy granicy z Niemcami. Polegli: kpt. Liniewski, por. Wiszniewski, por. Cioch i sierż. Kozłowski. Uratowali się i trafili do niewoli tylko obaj strzelcy: sierż. Zenon Bąderski oraz kpr. Ignacy Gacoń.

Nocą z 2 na 3 marca 1943 r. zestrzelony został Wellington X BH-P (HF605) z 300 Dywizjonu Bombowego "Ziemi Mazowieckiej", który poleciał na bombardowanie Hamburga. W rejonie celu samolot został uszkodzony przez obronę przeciwlotniczą, a następnie na skutek oblodzenia rozbił się. Zginęli por. Smyk oraz por. Skalisz, natomiast pozostała trójka - plut. rtg. Antoni Piłat, kpr. bomb. Witold Czernichowicz i kpr. strz. Adam Jaremko - przeżyła i dostała się do niewoli.

Dwóch ostatnich polskich lotników pochowanych w Hanowerze to podoficerowie Ruchomego Warsztatu Napraw i Ratownictwa Technicznego nr 411 (411 Repair and Salvage Unit), podążającego od lata 1944 r. śladem 131 Skrzydła Myśliwskiego przez Francję, Belgię i Holandię do Niemiec. Stały pobyt blisko frontu wiązał się z niebezpieczeństwem nawet dla personelu naziemnego. 26 kwietnia 1945 r. zostali zastrzeleni przez niemiecki patrol sierż. Łupinka i sierż. Milewski.

Wojciech Zmyślony

Widok ogólny na Brytyjski Cmentarz Wojenny w Hanowerze.	Tablica z planem cmentarza.	Widok na główną aleję cmentarza, z widocznymi pomnikami - krzyża-miecza "Cross of Sacrifice" oraz prostopadłościennego "Stone of Remembrance".	Groby załogi Wellingtona IC GR-B (T2625), zestrzelonego nocą z 8 na 9 sierpnia 1941 r.
Grób por. naw. Stanisława Ciocha.	Grób sierż. rtg. Edwarda Kozłowskiego.	Grób kpt. pil. Michała Liniewskiego.	Grób sierż. Ryszarda Łupinki.
Grób sierż. Wojciecha Milewskiego.	Grób por. naw. Tadeusza Skalisza.	Grób por. pil. Witolda Smyka.	Grób por. pil. Jana Wiszniewskiego.