Cmentarz w Breście mieści groby około 130 żołnierzy alianckich, poległych podczas I i II wojny światowej. Spoczywa na nim także trójka polskich lotników. Pierwszym jest ppor. Makowski z 317 Dywizjonu Myśliwskiego "Wileńskiego", który 3 sierpnia 1943 r. po awarii silnika lądował przymusowo w polu koło miejscowości Pellan. Jego Spitfire VC (EE717) rozbił się o nierówności pola, a pilot doznał poważnych obrażeń. Wyciągnięty z wraku przez Niemców, zmarł na noszach na drodze między Plouvien a Plabennec.

Dwaj kolejni lotnicy służyli w 305 Dywizjonie Bombowym "Ziemi Wielkopolskiej". Por. Pankiewicz oraz por. Kozłowski należeli do załogi Wellingtona IV SM-N (Z1415), który nocą z 29 na 30 stycznia 1943 r. wystartował na minowanie wód nieprzyjaciela u wybrzeży Lorient. W czasie zadania załoga została zestrzelona do morza - wszyscy polegli. Zginęli też: plut. rtg. Tadeusz Główczyński, kpr. strz. Wiktor Sroka (zaginęli w morzu) oraz kpr. strz. Edmund Malinowski (pochowany na cmentarzu w Lanveoc).

Wojciech Zmyślony

Grób por. naw. Tolimira Kozłowskiego.

Grób ppor. pil. Zbigniewa Makowskiego.

Grób por. pil. Adama Pankiewicza.

Widok na rzędy grobów - na pierwszym planie m.in. grób ppor. Makowskiego.